toi van gelder - fysiek-theater.nl

 

 

Staging

Mijn uitgangspunt bij het vormgeven is dat het idee, niet de realiteit, nadruk dient te krijgen. Het doel is de voorstelling zo artistiek mogelijk vorm te geven zonder er rekening mee te houden of de details overeenkomen met die van het dagelijks leven. Er is maar weinig nodig en suggestie sorteert meestal het meeste effect.

Zo hadden we in de voorstelling van de musical Aladdin als basis maar één decorstuk, een trap, die verplaatst werd om in de verschillende scènes steeds iets anders aan te duiden. De trap was de ingang naar de grot, de troon van de sultan, het huis van Aladdin, de kerker en het balkon van Jasmine.

Decorontwerp voor Aladdin (getekend door Pieter Schuddeboom)

 

Voor iedere scène kon daar iets aan worden toegevoegd: platte decorstukken, het harembed van Jasmine, een enkele kist met “juwelen” om de schat aan te duiden, het vliegende tapijt met de “wolken”.

In de voorstelling van Chickago hadden we de “walk”, een verhoging achter op het toneel met rechts een kromme showtrap van maar een paar treden. In de kromming van de trap zat het orkest, de rest was speelvloer. En eigenlijk hadden we verder alleen maar tafels en stoelen. En de decorbak van het theater als gevangenis.

Meer hoeft niet. De voorstelling moet immers voor zich spreken en de decorstukken moeten de scènes en het spel alleen maar ondersteunen en versterken.
Mooi licht doet de rest.

Staging ontstaat in samenspraak met het artistieke team. Het is leuk om met een aantal mensen het decor te bedenken. Je zoekt naar het meest essentiële, waar je echt niet zonder kan. Eindeloos praten, denken, meten en tekenen. En dan is het nog veel leuker om het te maken. Zo was de trap uit Aladdin gemaakt van bierkratjes, dat vond ik wel passen bij een studentenvereniging.

 

| naar boven |